Oorspronkelijk afkomstig uit San Francisco, Tuaca Kelly is een spoken word-kunstenaar, dichter en creatief producent. Ze zegt dat iedereen een Museumkaart, was verbaasd dat er geen vloer in haar appartement zat toen ze er kwam wonen en had graag de familie Van Gogh ontmoet.
Hoe ben je in Nederland terechtgekomen?
Poëzie. Ik ben een Amerikaan van de tweede generatie en de familie van mijn grootvader staat bekend om hun muziek en poëzie. Het zit in de genen. Ze emigreerden vanuit Ierland. Tijdens de oorlog ging mijn grootvader, net als de meeste mannen van zijn leeftijd, in dienst. Toen hij in Duitsland gestationeerd was, ontmoette hij mijn grootmoeder en zij beviel later van hun eerste kind.
Jaren later vroeg ik mijn grootmoeder of ze terug wilde naar Duitsland en of ik met haar mee mocht. Haar antwoord verraste mij. Ze stelde in plaats daarvan Holland voor en zei dat ze van de bloemen en de grachten hield. In een volkomen losstaand gesprek sprak mijn moeder ook de wens uit om ooit in Amsterdam te gaan wonen.
Snel vooruit naar mijn volwassenheid toen ik een prachtig Nederlands gedicht las. Hoewel het niet de reden was voor mijn verhuizing naar Europa in 2011, diende het voor mij als katalysator om actie te ondernemen op basis van een volwassen verlangen om mijn Europese wortels te verkennen.
Hoe omschrijf je jezelf: een expat, lovepat, immigrant, internationaal?
Ik kan me niet voorstellen dat ik niet Iers of Amerikaans ben. Omdat ik uit een militaire familie kom, ben ik zeker patriottisch, hoewel ik verder ga dan de gebruikelijke geloften die tijdens de oorlog zijn afgelegd De belofte van trouw of De eed van dienstneming Als je daar bekend mee bent: ik ben in de eerste plaats een vrouw van God.
Ik ben niet per se religieus, noch een ervaren theoloog in de klassieke zin van het woord. Maar ik ben zeker geestelijk en ik investeer zorg en aandacht in het ontwikkelen van mijn relatie met Jezus Christus. Ik zou geen betere mentor kunnen hebben en ik ben onder de indruk van zijn genade en het voelen van zijn hand in verband met mijn doel in Amsterdam.
Hoe lang ben je van plan te blijven?
Ik weet het eerlijk gezegd niet. Ik ben echt in Gods handen. Wel kan ik zeggen dat mijn grootmoeder haar familie in Duitsland vaak miste en dat mijn grootvader herinneringen ophaalde aan Ierland. Ik mis het lopen op vaste grond in de wildernis, de natuur en de lichtspectra die hier op de 52e breedtegraad niet beschikbaar zijn.
Ik mis mijn familie en het gemoedelijke taalgebruik, de sfeer, de humor, de werkethiek en het stoïcisme die worden toegeschreven aan mijn generatie, Generatie X. Mijn familie heeft mij nodig en dat is reden om meer tijd in de VS door te brengen.
Spreek jij Nederlands en hoe heb je dat geleerd?
Voor mij landt het Nederlands niet. Soms begrijp ik fragmenten of grote happen en kan ik ze in de context begrijpen, maar Nederlands spreken, grammatica en syntaxis organiseren, dat is voor mij buitenaards.
Ik heb apps, coaches, lessen en boeken geprobeerd. Ik geef hierbij mijn ongelijk toe en Nederlands begrijpen in een groot dorpje en universiteitsstad waar iedereen Engels spreekt, hoort daar niet bij. Ik ben een dichter. Ik communiceer wat er in mijn ziel leeft in mijn moedertaal.
Wat is jouw favoriete Nederlandse ding?
Aspecten van de cultuur. Ik waardeer het dat muziek, poëzie en kunst in Nederland gewaardeerd en actief ondersteund worden. Dit is het duidelijkst te zien aan alle functionerende theaters, musea, galerijen, open microfoons, concerten en culturele centra. Ze zijn behoorlijk productief.
Op elke avond van de week is er wel een creatief kunstevenement waar je als creatieveling, kunstenaar, producent of beschermheer aan kunt deelnemen. Het grootste deel van mijn tijd besteed ik aan gesproken woordpoëzie. Ik ben betrokken als dichter, performer, creatief producent, presentator, curator en muzikant.
Hoe Nederlands ben je geworden?
Er zijn een paar veel voorkomende Nederlandse zinnen die ik kan uitvoeren als een Nederlander en ik kan fietsen. Dat is het dan ook, maar mijn doel is niet om Nederlander te zijn of Nederlander te worden. Ik heb altijd mezelf willen zijn en wilde dat anderen zichzelf waren. Hoewel ik oprecht geïnteresseerd ben in mensen, waar ze vandaan komen, hun cultuur, hun eten en hun interesses, ben ik meer geïnteresseerd in wie mensen zijn en hoe ze reflecteren en zich verhouden tot hun ziel.
Welke drie Nederlanders (dood of levend) zou jij het liefst willen ontmoeten?
We hebben hier zeker een tijdmachine voor nodig, maar ik zou naar Frankrijk reizen om thee te drinken Johanna Bonger, Theo van GoghEn Vincent van Gogh. Na de dood van Theo en Vincent was Johanna een weduwe geworden met een gebroken hart, een jonge zoon vernoemd naar zijn oom, en een verzameling schilderijen waarvan maar weinigen vonden dat ze enige waarde hadden. Er stonden grote beslissingen voor haar.
Het is dankzij Johanna’s geloof en toewijding dat jij, ik of wie dan ook ter wereld op de hoogte is van het oeuvre van de overleden Nederlandse meester. Ik heb dit allemaal geleerd dankzij poëzie. Ik werkte aan een samenwerking in het Van Gogh Museum, waar ik een origineel werk mocht schrijven en uitvoeren ter ere van haar. Terwijl ik onderzoek deed naar de weinige informatie die er over haar is, besefte ik al snel haar moed en focus.
Als ik er nog één zou mogen kiezen, zou het de acteur en schilder zijn Jeroen Krabbé zodat we kunst, theater en SAG-vakbondscontributies konden bespreken terwijl we naar Golden Earring en Shocking Blue luisterden.
Wat is jouw belangrijkste toeristische tip?
De grootste tip die ik ze kan geven is om een Museumkaart. Daarnaast zou ik willen voorstellen dat ze deelnemen aan de open mic-scene om de lokale bevolking en andere toeristen te ontmoeten, en te genieten van de lokale kunstgemeenschap hier.
Vorige maand waren er twee Amerikanen uit Colorado aanwezig op een Unwanted Words-evenement. Ze gingen er rechtstreeks naartoe vanaf het vliegveld en dat was hun remedie tegen jetlag. Ze traden zelfs op. Het was geweldig. Dus ik zou toeristen aanraden dat te doen. Het is een geweldige manier om kennis te maken met de lokale scene.
En een verborgen juweeltje dat ik kan voorstellen is Mozaïekzaken. Het is een studio die eigendom is van en wordt geëxploiteerd door een Nederlandse vrouw en waar workshops en luxe high tea worden georganiseerd. Het is uitnodigend en gezellig of, zoals de Nederlanders zeggen, gezellig.
Vertel ons iets verrassends dat u over Nederland heeft ontdekt
Ik was oprecht verbaasd dat als je een huis of appartement betrekt, je de vloer moet leggen en bij vertrek weer moet verwijderen. Dit geldt voor grote apparaten. Vanuit Noord-Amerikaans perspectief is dit hoogst ongebruikelijk.
Ik zeg tegen mijn mede-Noord-Amerikanen dat, als je hierheen verhuist, je bereid moet zijn je nieuwe huis van kale botten te bouwen. Je moet een koelkast, een fornuis, een wasmachine, vloer- en plafondarmaturen kopen. Zelfs als je huurt, moet je misschien alles bouwen.
Ten tweede hebben middeleeuwse steden als Amsterdam voor mensen die een rolstoel gebruiken een geavanceerde planning nodig om zich te verplaatsen. Dit omvat het gebruik van massavervoer, dus houd daar rekening mee voor mensen die hun onderlinge afhankelijkheid willen behouden.
Wat zou u doen als u nog maar 24 uur in Nederland had?
Ik zou hier mijn meest intieme vrienden ontmoeten, bij hen aanwezig zijn en hen vertellen hoeveel ik van hun vriendschap houd en waardeer. We zouden waarschijnlijk huilen en ik zou proberen ze op hun gemak te stellen. Dan stopte ik ze in een boot, roeide ermee door een kanaal en ging picknicken, afhankelijk van het weer.
Dat is de erfenis die ik hier wil achterlaten. Ik zou willen dat mensen mij herinneren vanwege mijn poëzie, mijn swag, mijn humor en mijn empathie.
Tuaca Kelly was in gesprek met Brandon Hartley. Bezoek haar website voor meer informatie over haar werk en projecten tuacakelly.com.
