Eén op de zeven Nederlandse wolven illegaal gedood door stropers: onderzoek

Minstens 41 wolven in Nederland zijn illegaal gedood door stropers in de elf jaar sinds de lastdieren terugkeerden naar Nederlands grondgebied, zo blijkt uit onderzoek.

De bevindingen van onderzoeksbureau EcoJust op het gebied van de natuurcriminaliteit betekenen dat één op de zeven wolven die door DNA zijn geïdentificeerd, werd neergeschoten, vergiftigd of opzettelijk overreden door stropersbendes.

Onderzoeker Pauline Verheij zei dat haar bevindingen aantoonden dat stroperij geen incidenteel fenomeen was, maar een vorm van georganiseerde misdaad, gebaseerd op interviews met meer dan zestig getuigen, sociale media en openbare documenten.

De gangsters vernietigen de karkassen van wolven door ze te begraven, in vaten te verbranden of in mestopslagplaatsen te dumpen, methoden die bedoeld zijn om bewijsmateriaal te vernietigen. Het merendeel van de vermoedelijke moorden vond plaats in Gelderland en de noordoostelijke provincies.

Verheij publiceerde haar rapport samen met Naomi Louchouarn van Humane World for Animals.

“Het is een uitgebreid netwerk van georganiseerde stropers die vrijwel geheel straffeloos opereren, met de stilzwijgende steun van aanzienlijke delen van de plattelandsbevolking”, aldus de auteurs.

Sociale media

Ze zeiden dat de stroperij niet werd veroorzaakt door één enkele oorzaak, maar door een mix van praktische zorgen en identiteitspolitiek op het platteland, aangewakkerd door sociale media en geholpen door de incompetentie van de overheid.

Veehouders werden gemotiveerd door aanvallen op vee, bezorgdheid over de veiligheid van hun families en de overtuiging dat de lokale autoriteiten de kwestie niet serieus namen of geen adequate compensatie boden.

Sociale media leidden tot ‘radicalisering en groeiende haat tegen wolven’, terwijl sommige mensen in plattelandsgemeenschappen de jacht en de overtuiging dat ‘mensen boven dieren staan’ als onderdeel van hun cultuur zagen, vooral in de Bible Belt.

De auteurs zeiden ook dat politici de opvatting hadden genormaliseerd dat de wolf “een indringer was die niet thuishoort in het Nederlandse culturele landschap”, terwijl het gefragmenteerde administratieve systeem en het gebrek aan handhaving ervoor zorgden dat er een laag risico bestond dat stropers werden gepakt of vervolgd.