De rechtbank in Rotterdam veroordeelde Sendric S. voor drie willekeurige moorden in Rotterdam in december 2024 en januari 2025, en een bijna fatale steekpartij in juni 2024. De rechtbank veroordeelde de 25-jarige man, die beweerde dat stemmen hem vertelden deze misdaden te plegen, tot 14 jaar gevangenisstraf en geïnstitutionaliseerde behandeling, in Nederland bekend als TBS. “Desalniettemin zijn wij van mening dat u ondanks uw ziekte toch deels zelf heeft kunnen beslissen wat u deed”, zegt de rechtbank tegen S.
S. werd beschuldigd van het neerschieten en doden van een 63-jarige man op 21 december 2024, een 58-jarige man op 28 december en een 81-jarige man op 2 januari 2025. Alle moorden vonden plaats in de wijk Rotterdam-Jsselmonde. De politie arresteerde S. na de derde dodelijke schietpartij en hij bekende de moorden. Maanden later bracht de politie S. ook in verband met een bijna fatale steekpartij in de Rotterdamse binnenstad in juni 2024.
“De slachtoffers hadden geen schijn van kans”, aldus de rechter. “De moorden zijn zinloos en bijna onmogelijk te bevatten voor de families van de slachtoffers.”
Tijdens het proces zei S. tegen de rechtbank dat ‘een vriendelijke mannenstem’ in zijn hoofd hem opdroeg een wapen te kopen en willekeurige mensen te vermoorden. Na de derde moord zou hij geld krijgen, vertelde de stem hem naar verluidt. Hij kocht een vuurwapen van een Amsterdamse verkoper en begon door de straten te lopen, wachtend op de stem die hem vertelde wie hij moest vermoorden. “Een man zou beter zijn. Dat is iets minder oneerlijk. En ouder was beter”, zei S. in de rechtbank.
Het Openbaar Ministerie (OM) had de man een gevangenisstraf van twintig jaar plus TBS opgelegd. Familieleden van het tweede slachtoffer van S. eisten tijdens het proces levenslang. “We hebben een levenslange gevangenisstraf gekregen en we vinden dat je minstens dezelfde straf verdient. Het is een bitter besef dat je, na je laffe daad, nog steeds op deze aarde rondloopt.”
Psychiatrische experts diagnosticeerden S. met schizofrenie en stelden vast dat hij “op zijn minst sterk verminderd is in strafrechtelijke aansprakelijkheid.” Het OM onderschrijft die conclusie, maar adviseert toch een lange gevangenisstraf, met het argument dat het “onmogelijk” is om na te gaan of hij de stemmen in zijn hoofd niet kon weerstaan. Het OM voegde hieraan toe dat de motieven voor de moorden onduidelijk blijven, een feit dat vooral “ondraaglijk” is voor de families van de slachtoffers.
De straf van de rechtbank is lager omdat de rechter meer rekening hield met de stoornissen van S.. “Hoewel de verdachte weet dat het hem niet is toegestaan mensen van het leven te beroven, zorgde de combinatie van zijn psychotische toestand en zijn verstandelijke beperking ervoor dat hij niet volledig in staat was de ware betekenis en gevolgen van zijn daden voor de slachtoffers en voor zichzelf te begrijpen, of om naar die kennis te handelen”, aldus de rechtbank.
Toch achtte de rechtbank een lange gevangenisstraf, in plaats van alleen maar een institutioneel verblijf, passend gezien de ernst van de misdaden van S.. ‘De verdachte heeft drie misdrijven gepleegd die behoren tot de ernstigste categorie misdrijven die het Wetboek van Strafrecht kent’, aldus de rechtbank. “Deze misdaden hebben tot grote publieke onrust geleid en vormen een grote inbreuk op de rechtsorde vanwege de absolute willekeur ervan, de zinloosheid van de misdaden en niet in de laatste plaats de stijl van executie waarmee de verdachte ten minste één van de moorden heeft gepleegd.”
