Nederlandse landbouwleiders roepen op tot een radicale herziening van het wolvenbeheer en dringen aan op ruiming zodra de impact op gemeenschappen te groot wordt, aangezien de aanvallen op vee in heel Nederland blijven toenemen.
Volgens de Nederlandse boerenorganisatie LTO Noord is het huidige beleid niet langer houdbaar. Nederland telt inmiddels ruim 100 wolven verdeeld over 14 roedels. Vorig jaar waren ze betrokken bij 888 bevestigde aanvallen op schapen, geiten, runderen en paarden. Volgens LTO is dat aantal sinds 2020 elk jaar gestegen.
“De wolf is een roofdier, geen knuffeldier”, zegt Bruins, melkveehouder uit het Dwingeloo, Drenthe, tegen het AD. “We zien tientallen schapen tegelijk doodgebeten. Kinderen durven niet meer naar school te fietsen. Een veehouder in de buurt wordt bijna dagelijks geconfronteerd met vier wolven achter zijn stal. Dit zijn geen incidenten meer, dit is een structureel probleem.” “De wolf gaat voor de gemakkelijkste prooi, en dat is niet een volwassen edelhert in de bloei van zijn leven, maar een tam schaap”, voegde hij eraan toe.
LTO Noord stelt dat de stijgende wolvenpopulatie een toenemende druk op plattelandsgemeenschappen veroorzaakt. Bruins zei dat samenleven steeds moeilijker wordt. “Nederland is nog dichter bevolkt dan Duitsland. Het is daarom verstandig dat we ingrijpen voordat het te laat is.”
In Voorthuizen, Gelderland, ondersteunt dierenarts Willem-Jan Last een gecontroleerd populatiebeheer, inclusief ruiming, vergelijkbaar met de praktijken die worden gebruikt voor wilde zwijnen en edelherten. Hij zei dat hij honderden gewonde schapen en andere dieren in de Gelderse Vallei heeft moeten euthanaseren.
“De verwondingen na een wolvenaanval zijn zeer ernstig. Vaak is de buikwand of de luchtpijp van schapen geperforeerd. Ze snakken naar lucht of lopen rond met de pens uit hun lichaam. Het is een langdurig lijden”, aldus Last. “In eerste instantie probeerden we ze te behandelen. Maar de ervaring leert dat een injectie de meest humane optie is.”
Uit een onderzoek van de Universiteit van Wageningen, ongeveer zes maanden geleden in opdracht van het ministerie van Landbouw, bleek dat Nederland een aanzienlijk grotere wolvenpopulatie nodig zou hebben om aan de Europese Habitatrichtlijn te voldoen. Onderzoekers schatten dat er 23 tot 56 verpakkingen nodig zouden zijn voor een gezonde populatie, vergeleken met ongeveer 13 verpakkingen ten tijde van het onderzoek.
De organisatie heeft niet gespecificeerd hoeveel wolven moeten worden geruimd, maar zegt dat regionale beheersplannen grenzen moeten bepalen. LTO merkt op dat schattingen suggereren dat er in Duitsland jaarlijks 150 tot 300 wolven kunnen worden doodgeschoten op een populatie van ongeveer 1.600 dieren verdeeld over 209 roedels.
Sommige natuurbeschermingsdeskundigen zijn tegen ruiming als oplossing. Sybille Klenzendorf van de Duitse afdeling van het Wereld Natuur Fonds vertelde Deutsche Welle dat het verwijderen van wolven de schade aan de veestapel misschien niet vermindert, maar deze wel kan verergeren als de roedelstructuren worden verstoord. “Het ruimen zal het probleem van de schade aan vee niet oplossen”, zei ze. “Ze zouden de wolf volledig moeten uitroeien, en dat willen ze naar eigen zeggen niet.”
