Mijn Afscheid | Geen zwart gat voor Fontijn: ‘Boksen is zó zwaar’

0
60

Sporten doet ze ook nu nog altijd elke dag. “Al ben ik niet veel meer aan het boksen.” Toch kan ze de sport niet loslaten. In haar nieuwe leven wil ze het boksen naar de mensen en naar bedrijven brengen, gecombineerd met een presentatie. Over haarzelf, de bokswereld, het leven van een topsporter en de ups en downs.

Die ups en downs heeft ze genoeg in haar rijke carrière van zo’n veertien jaar. In 2016 was ze de eerste Nederlandse boksster ooit op de Spelen. “Ik heb daar echt genoten, met een mooie zilveren medaille”, blikt Fontijn terug.

“Ook die hectiek hier als je weer terug bent. Dan maakt het niet uit met wat voor kleur je thuiskomt. Je gaat mee in die feestmolen en mag zelfs bij de koning op bezoek. Dat zijn mooie momenten.”

Jacht naar goud

Hoe mooi het zilver ook is, Fontijn wil op jacht naar meer. Nooit is ze namelijk tevreden, iets wat ze wil veranderen nu ze gestopt is.

Tijdens het WK van 2019 lijkt ze op de hoogste trede te mogen staan. Maar luttele seconden voordat die droom werkelijk wordt, wordt ze teruggefloten. Tegenstander Lauren Price dient protest in tegen de uitslag en krijgt gelijk. Weer is het zilver voor Fontijn.

Een nachtmerrie was het, met een mentale klap erbij. Maar Fontijn verloor nooit het plezier in boksen. “Ik heb toen wel even afstand genomen, ben op vakantie gegaan en had vrij snel daarna een interland. Dat vond ik zo leuk dat ik gewoon lekker wilde boksen.”

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here