Mijn Afscheid | Heemskerk stopt in dankbaarheid: ‘Ik heb alle stenen omgedraaid’

0
57

Nooit is ze erin geslaagd in de buurt te komen van die fenomenale race van 5 april 2015. Twee banen borstcrawl op de Swim Cup in het Pieter van den Hoogenband Zwemstadion resulteren in een tijd van 52,69. Slechts driemaal eerder is er op dat moment sneller gezwommen op het koninginnennummer van de zwemsport.

En zie. Zes jaar, drie maanden en 25 dagen later wordt ze in het Tokyo Aquatic Centre na het aantikken door dezelfde emoties overmand als op die onvergetelijke zondagmiddag in Eindhoven.

Oorverdovende stilte

Het staat er echt. 52,79. Slechts één tiende van een seconde langzamer dan haar snelste race ooit. Dat die tijd in het huidige olympische tijdsgewricht een zesde plaats oplevert, doet niets af aan de vreugde.

Dit was ‘m dus. De Grote Knal. Haar verklaring voor die ultieme uithaal, 2.308 dagen na dato? “Ik was er klaar voor. Op alle vlakken. Alles was in balans.” Na de Knal klinkt een oorverdovende stilte. Bij terugkeer uit Japan krijgt ze te maken met fysieke en mentale terugslag.

“Ik heb anderhalve week alleen maar op bed gelegen. Ik was geestelijk en lichamelijk echt helemaal leeg. Het voelde alsof ik vermoeid was tot in mijn botten.”

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here