Een licht bitterzoete waarschuwing dat dit mijn laatste Wine Watch-column voor DutchNews zal zijn (althans voorlopig). Het is een prachtig anderhalf jaar geweest, waarin ik met veel plezier heb genoten van al het wijnonderzoek, om nog maar te zwijgen van het proeven van de flesaanbevelingen.
Als je je normale dosis wijn wilt behouden (uiteraard met mate), sluit je dan aan bij Substack voor mijn nieuwsbrief, The Wine Edit, of volg me op Instagram @TrufflesandTannins.
Waar ik ben opgegroeid (in Groot-Brittannië) hadden we een gezegde over de maand maart: “in als een leeuw, uit als een lam”. Ik weet niet hoe het met jou zit, maar ik heb maart in Noord-Europa nooit bijzonder lamsachtig gevonden. We moeten wachten tot het allerlaatste weekend van de maand voordat de klok vooruit gaat, en de bomen zijn nog steeds vrijwel geheel verstoken van lentebladeren. Volgens mij is het nog steeds beslist winter.
En dus merk ik dat ik weer terugkeer naar mijn favoriete troostmaaltijd: kaas. Deze keer in de vorm van fondue: bruisend gesmolten, verzengend heet en verkwikkend dronken. Gezien de calorie-inname is een vorm van wintersport voorafgaand aan de fondue aan te raden, maar zeker niet verplicht. En wat nog beter aan te raden is, is een glas wijn – bij voorkeur wit, kurkdroog en een verschroeiende zuurgraad om de vettigheid van de fondue te doorbreken.
De kenmerkende stijlen van Zwitserland
Dit is waar Zwitserse wijnen tot hun recht komen. De kenmerkende witte druif van Zwitserland is Chasselas, hoewel deze in verschillende regio’s verschillende namen heeft (we komen daar in de onderstaande aanbevelingen op terug). Chasselas staat bekend om zijn levendige zuurgraad, sterke minerale ruggengraat, voedselvriendelijkheid en relatief neutrale smaak (het is geen klassiek “aromatische” druif, hoewel ik vind dat er nog steeds veel aan de hand is).
In feite heeft Zwitserland veel inheemse druiven waar je waarschijnlijk nog nooit van hebt gehoord, evenals genetisch geselecteerde kruisingen die bijzonder geschikt zijn voor het Alpenklimaat van het land. Dat gezegd hebbende, als het vooral om rode wijnen gaat, vind je ook basisproducten voor een koel klimaat, zoals Pinot Noir en Gamay, die helemaal trendy zijn: fris, sappig en gevaarlijk verpulverbaar.
Beschikbaarheid in het buitenland (of het gebrek daaraan)
Het enige nadeel van Zwitserse wijn is dat het notoir moeilijk is om deze buiten Zwitserland te bemachtigen: de productievolumes zijn laag, de prijzen zijn hoog en de export is beperkt. De overgrote meerderheid van de Zwitserse wijnen wordt in eigen land geconsumeerd, wat het des te specialer maakt als u er zelf bij bent Doen kom in Nederland een fles tegen…
Mijn drie keuzes hieronder overtreden mijn eigen regels voor budget-, midden- en duurdere wijnen, omdat ik niets Zwitsers kon vinden voor minder dan € 15. In plaats daarvan heb ik alle drie de aanbevelingen bewust binnen het meest betaalbare bereik voor Zwitserse wijnen gehouden, tussen € 15 en € 20 per fles, maar zelfs op dit prijsniveau is de gemiddelde kwaliteit hoog.
Les Celliers De Vétroz Fendant, Wallis 2024 (€ 15,29 bij Gal & Gall)
Landelijke keten Gall & Gall voert een verrassend ruim assortiment Zwitserse wijnen, waarvan deze Fendant (dat is een van de lokale namen voor Chasselas die ik noemde) uit het bergachtige Wallis de meest betaalbare is. Het is eenvoudig en drinkbaar, met een hoge zuurgraad en medium body – met aroma’s van amandel, citroenschil, peer en venkel, terwijl het een sterke mineraliteit in de mond vertoont. Deze wijn doet precies wat er op het blik (of beter gezegd: de fles) staat: het perfecte tegenwicht vormen voor kaas.
Gall & Gall verkoopt ook een Petite Arvine van dezelfde producent, die (als deze lijkt op de Petite Arvine die ik in januari in Genève heb geprobeerd) wel eens schitterend zou kunnen zijn. Met € 36,99 valt het buiten mijn prijsklasse, maar voor degenen die meer geld te besteden hebben, zou ik zeggen dat het een uitspatting waard is.
La Barmaz Fendant, Wallis 2021 (€ 16,50 bij Wijn op Dronk)
Nog een Fendant (Chasselas) uit de regio Wallis, dit keer geproduceerd door wijnmaker Renaissance. Het is amper een euro meer dan de eerste wijn, maar qua complexiteit wel een stapje hoger. Fruit varieert van limoen tot appels en peren tot witte perzik, met een bloemige/kruidige geur en een volle, licht alcoholische hit. Dit is precies wat ik wil drinken bij mijn fondue in een Alpenchalet in de Zwitserse bergen.
La Barmaz Dôle, Wallis 2019 (€ 17,50 bij Wijn op Dronk)
Dôle is een wijnstijl met een lange traditie in de regio Wallis: een blend van Pinot Noir (minimaal 51%) en Gamay-druiven. Ik was een beetje sceptisch toen ik de jaargang van deze wijn zag (hij is bijna zeven jaar oud en niet gerijpt), maar hij maakte op elk niveau indruk op mij. De Pinot Noir biedt bloemige hints van violet en complexe tonen van de bosbodem, terwijl de Gamay helder rood fruit brengt, zoals veenbessen en rode bessen. Bovendien is hij heerlijk uitgebalanceerd: fris van zuurgraad, medium van body en met enkele prachtig goed geïntegreerde tannines. Drink nu (het wordt misschien niet beter naarmate de leeftijd vordert) en combineer met eend of wild.
Wilt u meer weten over Zwitserse wijn? Kijk eens naar mijn Substack-artikelen over Zwitserse druiven En wijnbars in de regio rond Genève.
