Eleftheria Karyoti komt oorspronkelijk uit Marathon, Griekenland en kwam als student naar Nederland. Ze houdt van de platte hiërarchie van Nederland, houdt van Goudse kaas en wil graag drie van de topchefs van het land ontmoeten.
Hoe ben je in Nederland terechtgekomen?
Ik heb het klassieke verhaal van de student. Ik kwam hier in 2010 om een masteropleiding culturele economie en ondernemerschap te doen aan de Erasmus Universiteit. Een combinatie van dingen hield mij in Nederland. Ik wist dat ik minimaal een paar jaar in het buitenland wilde wonen. Ik wilde de wereld zien.
Het andere is dat ik er echt bij hoorde. Een aantal dingen gaven me het gevoel dat ik het jaar na mijn landing op de juiste plek was. Eén ding was de platte hiërarchie in Nederland, wat voor mij echt werkte. Dat zag ik al op de universiteit toen ik een klas binnenliep en de professor mij de hand schudde en zich voorstelde met zijn voornaam. Ik kwam uit Griekenland, waar universiteiten erg hiërarchisch zijn en je professoren alleen met hun achternaam aanspreekt.
In de lessen daar moet je zitten en luisteren. Hier wordt u aangemoedigd om te praten, uw mening te delen en voor uzelf te denken. Het was echt geweldig. Het andere was de directheid. Ik kwam altijd in de problemen in Griekenland, dus het was echt goed om hier te zijn en mezelf te kunnen zijn.
Het laatste was toen ik in een supermarkt was en er een transvrouw achter me stond. Niemand keek hen op een vreemde manier aan. Voor mij was het, wauw, om te zien dat ze zich als een normaal persoon konden gedragen en hun ding konden doen. Je kunt hier jezelf zijn. Dat was heel bevrijdend.
Hoe omschrijf je jezelf: een expat, lovepat, immigrant, internationaal?
Als expat zou ik zeggen. Ik heb naar de andere opties gekeken. Lovepat, nee, want ik ben hier niet voor de liefde gekomen, maar ik heb uiteindelijk wel liefde gevonden. Immigrant? Nee, omdat ik immigratie meer associeer met als je naar het buitenland moet omdat het echt slecht gaat.
De zaken waren slecht, maar niet zo slecht. De Griekse crisis heeft op een gegeven moment inderdaad toegeslagen, maar ik was er al uit voordat die echt groot werd. Voor mij was het een keuze. Ik ben een kenniswerker, dus in die zin beschouw ik mezelf als een expat.
Hoe lang ben je van plan te blijven?
De afgelopen jaren is mijn aanpak veranderd. Ik dacht dat ik hier de rest van mijn leven zou blijven, maar ik heb mijn huis heel erg gemist. Tegelijkertijd zijn er hier zoveel goede dingen en kan ik het moeilijk loslaten.
Ik probeer momenteel een manier te vinden waarop ik, laten we zeggen, 70% van mijn tijd in Griekenland en 30% in Nederland zou kunnen doorbrengen. Ik wil een zekere band met Nederland behouden, idealiter op professioneel vlak, waardoor ik vaak terug kan komen om mijn vrienden en Rotterdam te zien.
Spreek jij Nederlands en hoe heb je dat geleerd?
Ik spreek wel Nederlands, maar ik beschouw mezelf niet als een vloeiend spreker. Onlangs kreeg ik te horen dat ik tussen niveau B2 en C1 zit. In het begin heb ik een aantal cursussen gevolgd, maar die brachten me slechts tot nu toe. Ik hoefde geen Nederlands te leren omdat ik altijd in een internationale omgeving werkte.
De combinatie van hier wonen, Nederlandse vriendjes hebben en communiceren met hun families heeft mij geholpen. Terwijl ik in internationale omgevingen werkte, was 70% tot 80% van mijn collega’s Nederlands en spraken ze voornamelijk Nederlands. Uiteindelijk ben ik bij de Rabobank gaan werken, een heel Nederlands bedrijf, en daar werden de vergaderingen in het Nederlands gehouden.
Nu maak ik met mijn bedrijf Lelea Olive Oils de bewuste keuze om meer Nederlands te gaan spreken en te oefenen, omdat ik een Nederlands publiek wil kunnen bereiken en in hun eigen taal over olijfolie wil spreken.
Wat is jouw favoriete Nederlandse ding?
Ik heb gewerkt bij start-ups, technologiebedrijven en later bij internationale bedrijven. Er was ook de universitaire ervaring. De platte hiërarchie in allemaal is mijn favoriete ding. Het feit dat u wordt aangemoedigd om deel te nemen, uw mening te delen en het er niet mee eens te zijn. Je hoeft ook niet steeds ‘meneer’ te zeggen. Dat vind ik leuk.
Oh, en ik hou van kaas. Ik ben echt dol op de oudste Goudse kaas die ik kan vinden. Ik hou van de smaak, die karamel en de kristallen in je mond.
Hoe Nederlands ben je geworden?
Ik denk dat ik hierin eigenlijk een paar stappen terug heb gezet en wel bewust. Er was een paar jaar geleden een identiteitscrisis over wie ik eigenlijk ben. Als expats horen we niet echt thuis in onze thuiscultuur of de gastcultuur. Wij zitten ergens tussenin.
Ik had het gevoel dat ik mezelf echt had gevormd om hier thuis te horen, wat betekende dat ik bijvoorbeeld mijn naam had ingekort om het voor mensen gemakkelijker te maken om hem uit te spreken en uit te spreken. Ik volgde helemaal de volle agenda, plande dingen maanden vooruit, maar ik miste echt de spontaniteit en het gewoon zien wat je week soms gaat brengen.
Ik vind mijn naam eigenlijk heel leuk. Ik hou ervan hoe het klinkt. Ik vind het leuk wat het betekent. Er is een reden waarom ik zo werd genoemd en ik begon mensen te vragen mij bij mijn volledige naam te noemen.
Dus hoe Nederlands? Ja, ik weet niet zeker hoe ik dit moet beantwoorden, maar er zijn dingen die ik uit de Nederlandse cultuur heb achtergehouden. Ik denk nog steeds dat ik er goed bij pas, tenminste door de directheid. Nederlanders kunnen behoorlijk nuchter zijn. Ze tonen hun emoties niet, ze proberen kalm te blijven, wat best aardig is. In sommige situaties is het nuttig, maar ik mis het om enthousiasme over dingen te tonen of jezelf toe te staan verdriet te tonen.
Ik bezit dat meer, maar ik kan ermee wegkomen. Mensen kunnen zeggen: ‘Oh, hier is de Griekse. Natuurlijk is ze Grieks. Dat soort dingen gaat ze doen.’ Dus op die manier gebruik ik het in mijn voordeel. Ik weet niet hoe het zou zijn als een Nederlander dat zou gaan doen.
Welke drie Nederlanders (dood of levend) zou jij het liefst willen ontmoeten?
Ik heb gekozen voor drie chef-koks die leiding geven aan de duurzame Nederlandse keuken op een manier die plantaardig is, zonder verspilling en met lokaal geproduceerde ingrediënten – Joris Bijdendijk, Emile van der StaakEn Syrco Bakker.
Ik zou ieder van hen willen vragen wat ze vinden van de staat van de Nederlandse keuken vandaag de dag, wat ze vinden van de mogelijkheden ervan, hoe kunnen we Nederlanders enthousiast maken voor hun eigen eten, en wat zijn de meest opwindende producenten in Nederland waar ze gebruik van maken. Dat soort vragen.
Wat is jouw belangrijkste toeristische tip?
Mijn favoriete bezigheid met bezoekers is op de fiets stappen. We gaan op de fiets van Rotterdam West naar Delft. Het is een prachtige route en duurt ongeveer een uur. Het gaat door het typisch Nederlandse landschap, nogal idyllisch met de boerderijen en de paarden en de schapen en een aantal prachtige, schattige huisjes. Je hebt de grachten en dan kom je in Delft terecht en kun je daar natuurlijk op verkenning gaan.
Dit soort route geeft je een idee van het Nederlandse landschap en is niet-toeristisch om te doen. Het geeft mensen ook de ervaring van het fietsen hier.
Vertel ons iets verrassends dat u over Nederland heeft ontdekt.
Hoeveel soorten Goudse kaas zijn er. In Griekenland kun je maar één soort Gouda vinden. Het is een heel eenvoudig soort gele kaas die in je smelt toast. Dat is wat wij weten. Maar hier heb je de allerkleinsten en er zijn verschillende niveaus. Je kunt helemaal omhoog gaan naar het fantastische oude Goudas.
Maar het kaaslandschap is hier natuurlijk zoveel groter dan alleen in Gouda.
Wat zou u doen als u nog maar 24 uur in Nederland had?
Ik begon de dag met een wandeling door Rotterdam en ging naar de plekken die voor mij een betekenis hebben qua herinneringen. De plaatsen waar ik naartoe ging als student bijvoorbeeld, en de mensen die ik in deze jaren ontmoette, probeerde mee te krijgen.
Ik zou de dag willen afsluiten met een groot feest met al mijn vrienden op een dakterras met uitzicht op de skyline van de stad.
Eleftheria was in gesprek met Brandon Hartley. Klik hier om de website van Lelea Olive Oils te bezoeken en meer te leren over de producten.
